zaterdag 5 februari 2011

Zoektocht naar plantages

De eerste week zit er op. Chaotisch, laat, maar vooral heel interessant, leerzaam en leuk. De eerste dagen was het vooral graaien en plukken. Ik voelde mij net een kind in de snoeppot. Wat een informatie is er al beschikbaar. En daar begint het: vooral heel fragmentarisch. Overal is wel wat te lezen en te gebruiken. Mijn documenten, links en zo werden al gauw een enorme puinhoop. En naarmate ik meer informatie vind werden de plannen ook ambitieuzer en ging het licht steeds later uit. Even pas op de plaats dus. Volgende week de boel organiseren en vanaf dan veel systematischer te werk gaan. 


De eerste poging tot organisatie is al gedaan en heeft geleid tot mijn eerste bijdrage op Wikipedia over de plantage Slootwijk. Slootwijk blijkt een showmodel voor de landbouw in Suriname. Anil Ramdas verwoordt dat heel mooi tijdens zijn reis door Suriname voor de VPRO: " Een mooie plantage, goed ingepolderd en met vruchtbare grond. Maar suikerriet wilde er niet gedijen, rubber evenmin, en ook koffie werd een flop. Citrusvruchten en rijst deden het ook niet. Alles wat hier sinds de zeventiende eeuw werd ondernomen, is mislukt".

Triest maar waar. En dan vergeet hij bijvoorbeeld de geschiedenis is van de Toegoenezen die onder valse voorwendsels naar Slootwijk werden gelokt.



Dit soort feiten die bijna terloops tevoorschijn komen maken mijn speurtocht zo leuk (en kosten veel tijd). Ik kom van alles tegen. Zoals een naamgenoot ui dezelfde geboorteplaats als mijn familie (Colijnsplaat), die 100 jaar voor mij in dezelfde functie naar Suriname gaat. 


Dat brengt mij op een nieuwe speurtocht, een puzzel door overwoekerende plantages. Stukjes die bij elkaar gevoegd worden door satellietfoto's van Google Earth te onderzoeken. Ik kon namelijk geen moderne kaart van de plantages vinden en ben maar begonnen met de satellietfoto's naast een kaart uit 1860 te leggen en de plantages er zelf in te tekenen. Wel heel leuk om te doen trouwens. Nog even en ik heb mijn eigen kaart, als ik tenminste die laatste stukjes kan vinden!

Voorde volgende stukjes heb ik geluk. Ik kijk vanuit mijn werk uit op één van de grootste historische collecties over Suriname: die van de Koninklijke Bibliotheek. Daar gaan ze mij binnenkort kennen. Ik heb inmiddels wel gemerkt dat er iemand is die al ontzettend veel werk op dit gebied heeft gedaan: Philip Dikland.

Philip: dank voor je onvermoeibare speurtocht en de vele bezoeken die je aan al die prachtige plantages hebt gebracht! dat heeft een schat aan kennis opgeleverd, waar ik dankbaar gebruik van maak.





Weltevreden weergeven op een grotere kaart